جنگل ابرها
۳۰ مرداد ۱۳۸۹
جنگل ابر یکى از دست نخورده ترین جنگل هاى ایران واقع در ۳۵ کیلومترى شمال شرق سمنان است. زیبایى آن چیزى فراتر از یک جنگل است،
چون یک اقیانوس ابر اضافه تر از جنگل هاى شمال و شمال غرب دارد. این جنگل در استان سمنان و در نزدیکى روستاى ابر واقع شده و تقریباً مرز سمنان و گلستان است؛ جایى که از ضخامت کوه هاى البرز کاسته مى شود و ابرهاى گرفتار در پشت این دیواره از لابه لاى دره ها به سمت جنوب سرازیر مى شوند. به همین خاطر تقریباً از بعدازظهر تا نیمه هاى شب با سرد شدن هوا چنان مى نماید که جنگل به روى ابرها سوار شده است. دید کاملاً محدود و شب بسیار سرد مى شود. این اتفاق منطقه ابر را دگرگون کرده و آب و هوایى متفاوت از سراسر سمنان به آن داده است. جنگل ابر رسم کویرى خارتوران و گرماى بسطام و خرقان را زیر پا گذاشته است. با بیست دقیقه رانندگى در این منطقه مى شود از پوشش انبوه جنگلى و سرماى استخوان سوز به پوشش استپى و سپس کویر رسید. این تناقض و آغشته بودن به ابر دلیل شهرت رویایى بودن جنگل ابر بین طبیعت گردان است.
در قسمت هاى جنوبى جنگل، یعنى قسمتى که به تمدن نزدیک تر است پوشش گیاهى تنک دیده مى شود. هرچه پیش بروى این پوشش انبوه تر مى شود. در عمق جنگل تپه هاى پرشیب وجود دارد که سراسر پوشیده از درختان بلند است. رودخانه اى نیز در این عمق جارى است. مشهورترین درخت منطقه اورس است. درختى با ریشه هاى بلند که روى زمین مى خزد. به خاطر هجوم ابرها و محدود شدن دید باید زمان مناسب را براى راهپیمایى در جنگل انتخاب کرد. آفتاب که بزند مى شود گشت و گذار را شروع کرد. جنگل ابر پر از تپه است. تپه هایى که شیب ملایم و پوشش تنک دارند بهترین انتخاب براى گلگشت اند. از روى همین تپه ها تصویر کوچک قلعه ماران، یادگار ایلامى ها را هم مى شود روى کوه مشاهده کرد. با توجه به اینکه راه پاکوب در این تپه ها کمتر به چشم مى خورد و گاه سراسر تپه پوشیده از گیاه است باید کفش مناسب و گتر به پا داشت. در این گلگشت ها احتمال بر خوردن به گله هاى کوچک گوسفند و بز هم هست که در آغلى کوچک که کنار چشمه هاى پر آب ساخته شده اند نگه دارى مى شوند.
مناطق ابتدایى جنگل ابر ییلاق چوپانان گلستانى است، اما در عمق جنگل اثرى از انسان دیده نمى شود. سه چهار ساعت مانده به غروب، با کاهش دما ابرها به جنگل سرازیر مى شوند و گستره دید کاملاً محدود مى شود. به